Dinsdag 20 oktober vond de 3e editie van Design by Fire plaats. Ik was hier, ondanks dat het snel uitverkocht was, gelukkig bij aanwezig. Natuurlijk deel ik graag de presentaties van deze dag met jullie. Hierbij alvast deel 1.
Robert Hoekman Jr. Interaction Design patterns & Interaction Design frameworks
Robert Hoekman (jr) heeft al eerder boeken geschreven over (interaction) design patterns. Ik ben zelf heel erg fan van design patterns, ze helpen je erg om de generieke elementen ook generiek te ontwerpen. Als ontwerper maakt dit je werk makkelijker en als gebruiker voelen de bouwstenen van applicaties en websites vertrouwd aan. De grote angst van veel ontwerpers is dat een design pattern je creativiteit beperkt maar ik denk dat het je juist erg helpt om je creativiteit los te laten op de zaken die er echt toe doen. Het concept en de hele user experience.
Robert onderkent wel een van de zwaktes van design patterns, ze zijn erg specifiek en helpen je helemaal niet om het een complete user experience te ontwerpen. Ik zie dit zelf niet echt als een probleem, het ontwerpen van een harmonieus geheel geeft je als ontwerper bestaansrecht. Net zoals een architect standaard maten heeft voor deuren, ramen, gangen, kamers etcetera bestaat er geen standaard framework voor een huis.. behalve in Almere misschien en dit bewijst eerder de onzin dan de noodzaak voor zo’n standaard framework.
En toch belooft Robert een interaction design framework. Niet nu, maar in November wanneer zijn 3e boek ‘Web Anatomy’ uitkomt. Wat zo’n framework precies is, hoe je het gebruikt en hoe het ontstaat werd helaas niet duidelijk uit de presentatie, het ging eigenlijk vooral over design patterns. Afwachten dus..
Marcel Kampman – Seeing things in full color (while others see it in black and white)
Als oprichter van van de studie Interactive/Media/Design aan de kunstacademie in Den Haag was Marcel zeker op zijn plek op deze conferentie. Toch was zijn presentatie met name een showcase over zijn werk en gedachten en kon ik er weing lessen uit trekken. Dit maakte zijn presentatie niet interessant. Wat voor mij het belangrijkste was uit zijn presentatie is de ideale combinatie: Work & Play. Waar work een berekenend risico is met een bewezen concept en play maximaal risico om een concept te bewijzen. Kijk vooral zijn presentatie op vimeo, hij vertelt het absoluut beter dan ik het kan typen.
James Box & Cennydd Bowles – The music of interaction design
Ja dit is een beetje een rare samentrekking; muziek en interactie ontwerp. En toch vind ik dat goed! Ik denk dat wanneer je jouw vak door een andere bril bekijkt je tot nieuwe inzichten komt. Hun presentatie was goed maar wel heel erg gericht op muziek (en daardoor wat minder bruikbaar voor mij als interactie ontwerp nerd)
James & Cennydd gaan in hun presentatie terug tot de basis van muziek: ritme, balans en compositie. Dit kun je vertalen naar het ontwerpvak, dan doe je namelijk precies hetzelfde. Bij mij reist dan ook direct de vraag: “wat kunnen wij in dit nieuwe vakgebied leren van een oeroud vakgebied als muziek?” Daar komen we vast nog op terug! Een van de mooie voorbeelden van muziek is dat wanneer je de meest prettige muziek voor iedereen maakt dit voor ook heel veel mensen hele onprettige muziek is en voor vrijwel niemand helemaal geweldig. Toch is dit wat wij in interactie ontwerp vaak proberen te doen; de meest prettige interface voor zo veel mogelijk mensen. Misschien moeten we daar toch eens anders naar kijken….
Alrik Koudenburg – Who dares wins
Alrik kun je niet echt zien als een guru op interactie ontwerp gebied. Daarom des te leuker om meegenomen te worden in zijn ontwerpwereld, een veel meer op het gebied van graphic / industrial design en binnenhuis architectuur.
Tips en tricks had hij niet, ook geen design patters, frameworks of koppelingen met muziek. Levenslessen wel; “Who dares wins” doe het onbekende en wanneer je dit doet ga er helemaal voor.
Charlie’s interactieve sessie
Ja zo noem ik het dan maar. Het deed me erg aan brainiac denken maar misschien komt dat meer omdat charlie mulholland zijn humor en stijl mij altijd erg aan brainiac doet denken. Het doel van de sessie: bepalen of interactie ontwerp nu een kunst of vakmanschap is en of dit user centered of genius led ontstaat. Sorry voor het engels, ik kan het simpelweg niet goed vertalen. Duidelijk na deze sessie is dat het misschien wel een beetje van alles is want de meningen waren zeer verdeeld. Het grootste aandeel was wel user centered craft, persoonlijk stond ik dan weer in genius led craft.

Category:
Tags: 














