Category: 
Voor Sogeti ben ik in april vorig jaar 3 weken in Amerika geweest. Ohio University om precies te zijn, ofwel het programma Ohio University Without Boundries. Absoluut een leuke en leerzame tijd waar je terug krijgt wat je er in stopt. Wat mij erg opviel bij dit bezoek aan Amerika is dat een boodschap aldaar eigenlijk geen boodschap is als je hem niet samen kan vatten in een one-liner. Waarde en voor oordelen over dit fenomeen daargelaten moet ik wel zeggen dat ik nu zo’n 15 maanden na dato nog steeds een groot aantal one-liners uit Amerika in mijn hoofd heb. In deze post wil ik het hebben over een van de oneliners die ik onthouden heb ‘de vraag achter de vraag’ een grote valkuil voor user experience ontwerpers.
Nu je doorgeklikt hebt op het artikel of hier gekomen bent via google wil ik je gelijk een vraag stellen. Toen ik de inleiding schreef over one-liners bedacht ik me dat ik er toch behoorlijk wat verzameld, verzonnen en onthouden heb. Als je wilt dan schrijf ik hier de volgende keer over, laat het me weten door te reageren op dit artikel.
Zo dat is nog eens een conversiefunnel. Dat wil zeggen wanneer ik een conversiemoment heb bepaald voor dit blog. Kablam! nog een idee voor een volgend artikel: conversiemomenten voor niet-commerciele sites of conversiemomenten voor blogs. Wederom reageer met je voorkeur. Overigens je hoeft niet te reageren en als niemand reageert dan schrijf ik zeker nog wel een artikel 
Overigens conversiemomenten kunnen een goede brug vormen naar het artikel wat ik eigenlijk wil schrijven! Conversiemomenten hangen in mijn optiek altijd erg samen met site objectives; site doelen. Hier heb ik pas geleden nog een artikel aan gewijd.
Deze artikelen schrijf ik niet zomaar, ik baseer ze enerzijds op kennis en anderzijds op praktijk en op precies dezelfde manier ben ik tegen het principe van ‘de vraag achter de vraag’ aangelopen.
User experience of interactie ontwerpers hebben een moeilijk beroep. Iedereen heeft er altijd wat over te zeggen en iedereen denkt dat hij of zij er wat vanaf weet. In theorie is dit ook zo, we zijn allemaal op een zeker moment gebruiker en we interacteren continue met de buitenwereld en computer systemen. Waarom dan een interactie ontwerper? Om het proces te begeleiden en de feiten van de fictie te scheiden. Binnen een project heeft een interactie ontwerper zelden tot nooit de meeste kennis over de inhoud van het product wat hij gaat vormgeven. Dit maakt het lastig, je hebt veel informatie nodig om dit vorm te kunnen geven.
De informatiebehoefte begint al bij de site doelen, de opdrachtgever weet beter welke doelen hij heeft dan de interactie ontwerper. Hierbij zorgt de interactie ontwerper dus ook er voor dat die doelen gestructureerd naar boven komen en de werkelijke doelen benoemd worden. Dit lijkt simpel maar ik merk dat het voor heel veel mensen ontzettend moeilijk is om echte doelen te formuleren en niet middelen voor doelen aan te zien.
Het kan daarom zijn dat je in dit proces een doel niet helemaal scherp raakt. Echter je zit in de flow van het proces te doorlopen en wanneer je doelen bepaald heb dan hou je hier aan vast, ze vormen de basis van je concept en als je hier achter staat verdedig je dit concept met hand en tand. Dit is de fundering, dit is solide en dit is vast. Immers je bent een briljant ontwerper en jij hebt altijd gelijk.
Pantser aan, messen geslepen en verdedigen maar. Je staat met je kennis en kunde over het vakgebied sterk en uiteindelijk zul je ook wel je gelijk krijgen… Op dat moment moet je eigenlijk je eigen doelen bepalen, is dat wat je wilt? Gelijk krijgen? Is dat de essentie van je vak? – Nee, niet voor mij in ieder geval. De essentie van mijn vak is een prachtig mooi product afleveren waar zowel mijn opdrachtgever als de eindgebruikers ontzettend gelukkig van worden. (lichte overdrijving daar)
De vraag achter de vraag komt dan boven. Zet een stap terug en denk mee, wat wil de opdrachtgever dan precies, wat is de vraag achter zijn vraag. Blijf de waarom vraag stellen tot je weer op een abstract niveau komt waar je mee kan werken. Overigens voor de freaks is dit een leuk artikel(pdf) over hoe je deze vraag kan stellen zonder na 5 minuten als een kleuter over te komen.
Ik zou nu graag een voorbeeld gebruiken maar ik heb ooit in een van mijn 1e artikelen een paar regels gemaakt wat ik wel en niet doe op dit blog en dit zou vallen onder de noemer: “Dingen over mijn klant of de omgeving”. Voel je echter weer helemaal vrij om een reactie te plaatsen met een voorbeeld en dan gebruik ik deze graag.
Tags: 
Pingback van Doel | Architecto
Tijd juni 19, 2009 om 10:36 pm
[...] De vraag achter de vraag [...]